எல்லாமே மாறிப்போயுள்ளது
நிரந்தரம்மின்றி தவிக்கிறது
அன்று ஆத்மாக்கள் தினம்
மாமாவின் கல்லறை போய் பார்த்தேன்
ஓங்கி வளர்ந்த பன்னீர் மரம்
பூக்களை இரைந்து போட்டிருந்தது
உறவுகள் வந்து அழுதிருக்கிறார்கள்
சிலுவையின் அடியில் மெழுகுகள்
உருகி வடிந்து ஓடியிருக்கிறது
எல்லாமே மாறிப்போயுள்ளது
நிரந்தரம்மின்றி தவிக்கிறது
கைப்பேசியில் மாமாவின் எண்
இன்றும் அழிக்காமல் உள்ளது
அழுத்திப் பார்த்தேன் திரும்ப திரும்ப
தொடர்புக்கு வெளியே உள்ளார் என
உண்மையே பதிலாக வந்தது
எல்லாமே மாறிப்போயுள்ளது
நிரந்தரம்மின்றி தவிக்கிறது
மாமாவின் வீட்டிற்கு போனேன்
மெல்லியதான குரலில்
கீரீச்சிட்டு அழுதது
துருபிடித்த கிரில் கேட்
பனியில் நனைந்த பூக்கள்
அழுதது போல தலை கவிழ்ந்து
நீர் சொட்டியது வாசலில்.
எல்லாமே மாறிப்போயுள்ளது
நிரந்தரம்மின்றி தவிக்கிறது
வார்த்தைகளால் நம்மை
ஆட்கொள்ளும் அவரது அறை
மவுனமொழி வீற்றுருக்கிறது
சுவரில் ஆணியடித்த சட்டத்தில்
மாமா மந்தகாசமாய் புண்ணகைக்கிறார்
மூக்கு கண்ணாடி தூசி படிந்து
மேசையில் தூங்குகிறது
ஹாங்கரில் உரித்துபோட்ட தோலாக
அவரது சட்டைதொங்குகிறது
கதவில் அறைந்த ஆணியில்
வண்டிச்சாவி ஆடுகிறது
எல்லாமே மாறிப்போயுள்ளது
நிரந்தரம்மின்றி தவிக்கிறது
அரங்கில் காலி மதுக்குடுவைகள்
கண்ணாடி ஜடங்களாக
வரிசையில் நிற்கின்றன
பருகி வைத்த கோப்பையில்
உதடுகளின் ரேகைகள்
ஆவனமாக பதிந்துள்ளது.
எல்லாமே மாறிப்போயுள்ளது
நிரந்தரம்மின்றி தவிக்கிறது
No comments:
Post a Comment